36. SON PADİŞAH MEHMET VAHDETTİN (1918 – 1922)

 

https://www.youtube.com/watch?v=gKwUMuzrxMY&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3

36. SON PADİŞAH MEHMET VAHDETTİN (1918 – 1922)
Mehmed Vahdeddin (1918 – 1922)
Sultan Mehmed Vahdeddin otuz altıncı ve son Osmanlı padişahıdır. Babası Sultan Abdülmecid, annesi Gülistu Kadın Efendi’dir. 2 Şubat 1861 tarihinde İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Abdülmecid, Sultan Mehmed Vahdeddin doğduğu yıl, annesi Gülistu Kadın Efendi de, o henüz çok küçükken vefat etmişlerdi. Çocuk denecek yaşlarda hem öksüz, hem yetim kalan Sultan Mehmed Vahdeddin, babası Sultan Abdülmecid’in kadınlarından Şayeste Kadın tarafından büyütüldü.
Sultan Abdülaziz’in saltanatı sırasında henüz bir çocuk olduğu için serbest yetişti. Eğitim ve öğrenimi ile ağabeyi Sultan İkinci Abdülhamid henüz padişah değilken bile yakından ilgilendi. Sultan İkinci Abdülhamid, saltanat yıllarında da bu tutumunu değiştirmedi, ona hep değer verdi ve onu korudu. Bu yüzden ağabeyinin saltanat yıllarında rahat bir hayat yaşadı.
Sultan Mehmed Vahdeddin, çok okurdu, okuduğunu iyi anlardı. Özellikle fıkha ait eserler ilgisini çekmişti. Kitabeti ve imlâsı düzgündü. Zekî bir insandı, fikirlerini kâğıt üstüne aktarmakta zorluk çekmezdi. Çok nazik bir insan olan Sultan Mehmed Vahdeddin, Viyana seyahati sırasında hem yanındakileri hem de yabancıları nezaketine hayran bırakmıştı. Az konuşur, daha çok dinlemeyi sever ve birisini dinlerken pür dikkat kesilirdi.
Sultan Mehmed Reşad, padişah olduğu zaman, yaş bakımından Sultan Mehmed Vahdeddin’den daha büyük olan Sultan Abdülaziz’in oğlu Yusuf İzzeddin veliaht idi. Yusuf İzzeddin’in ölümü üzerine veliahtlığa Sultan Mehmed Vahdeddin getirildi.
Veliaht olarak bulunduğu yıllarda, Birinci Dünya Savaşı çıktı. Savaş sırasında Osmanlı Devleti’nin veliahtı olarak Almanya’ya resmî bir gezi yaptı. Bu seyahatinde yanında Mustafa Kemal de bulundu. Sultan Mehmed Reşad’ın ölümü üzerine, Sultan Altıncı Mehmed Vahdeddin sanı ile padişah oldu.
VI. Mehmed Vahdeddin Kimdir? Dönemi Kronolojisi
1918 Sultan Vahdeddin ağabeyi Sultan Reşad’ın ölümü üzerine tahta çıktı. Mondros Mütarekesi imzalandı. Hatay Dörtyol da işgalcilere karşı ilk direniş hareketi başladı.
1919 Paris Barış Konferansı düzenlendi. İzmir işgal edildi. Mustafa Kemal Paşa Samsun’a gönderildi. Havza Genelgesi yayımlandı. Amasya Genelgesi yayımlandı. Erzurum Kongresi yapıldı. Sivas Kongresi yapıldı.
1920 İstanbul işgal edildi. Meclisi Mebusan dağıtıldı. Londra Konferansı düzenlendi. Sevr Anlaşması imzalandı. Gümrü Anlaşması imzalandı.
1921 I. İnönü savaşı yapıldı. II. İnönü Savaşı yapıldı. Eskişehir-Kütahya Savaşları yapıldı. Sakarya Meydan Muharebesi yapıldı. Ayrı ayrı Moskova, Kars ve Ankara Anlaşmaları imzalandı.
1922 Büyük Taarruz ile Yunanlılar bozguna uğratıldı. Mudanya Mütarekesi imzalandı. Lozan Barış Konferansı toplandı. Saltanat Kaldırıldı. ultan Vahdeddin ülkeden ayrılmak zorunda bırakıldı.

35. PADİŞAH MEHMET REŞAT (1909 – 1918)

https://www.youtube.com/watch?v=tOil829SUQk&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=2

35. PADİŞAH MEHMET REŞAT (1909 – 1918)
Mehmed Reşad (1909 – 1918)
Sultan Mehmed Reşad 2 Kasım 1844 tarihinde İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Abdülmecid, annesi Gülcemal Kadın Efendi’dir. Annesi Çerkezdir. Çocukluğu, padişah olan babasının yanında geçti. Eğitim ve öğrenimine gereken önem gösterildi.
Sultan Mehmed Reşad, amcası Sultan Abdülaziz zamanında rahat bir şehzadelik yapmasına rağmen ağabeyi Sultan İkinci Abdülhamid zamanında sarayda hapis hayatı yaşadı. Veliaht olduğu için devamlı kontrol altında tutuluyordu. Sultan Mehmed Reşad günlerini haremde geçirir, şiir ve kitap okurdu.
Sultan Beşinci Mehmed Reşad, İttihat ve Terakki partisinin desteğiyle tahta çıktığında 65 yaşındaydı. Sultan İkinci Abdülhamid’in padişahlığı sırasında devlet işleriyle yeterince ilgilenmemişti. Padişahlığı sırasında yönetim daha çok İttihat ve Terakki partisinin ileri gelenlerinden Enver Paşa, Talat Paşa ve Cemal Paşa’nın eline geçmişti.
V. Mehmed Reşad Dönemi Kronolojisi
1909 V. Mehmed Reşad ağabeyi II. Abdülhamid Han’ın tahttan indirilmesi üzerine tahta çıktı. Hüseyin Hilmi Paşa sadrazamlığa getirildi.
1910 Roma Sefiri Hakkı Bey sadarete getirildi. Arnavutlukta isyan çıktı. Memduh Şevket Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu Arnavutluk İsyanını bastırdı.
1911 Osmanlı Devleti ile İtalya arasında Trablusgarp Savaşı çıktı. Said Paşa sadrazamlığa getirildi.
1912 Gazi Ahmed Muhtar Paşa sadarete getirildi. Birinci Balkan Savaşı başladı. İtalya ile Osmanlı Devleti arasında Uşi Anlaşması imzalandı. Kamil Paşa sadarete getirildi. Birinci Balkan Savaşı sona erdi. Osmanlı Devleti Edirne dahil tüm Balkan topraklarından çekildi. II. Abdülhamid Selanik’ten alınarak İstanbul’a getirildi ve Beylerbeyi Sarayına yerleştirildi.
1913 Babı Ali Baskını ile hükümet İttihatçıların eline geçti ve Mahmut Şevket Paşa sadrazam oldu. Mahmut Şevket Paşa öldürülünce yerine Said Halim Paşa sadrazamlığa getirildi. İkinci Balkan Savaşında Osmanlı Devleti Bulgaristan’a karşı savaşa girerek Edirne ve Kırklareliyi geri aldı.
1914 Enver Paşa yükselerek paşalığa getirildi ve Harbiye Nazırı oldu. Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşına girdi. Cihadı Ekber ilan edildi.
1915 Çanakkale Zaferi kazanıldı. Bulgaristan Osmanlı Devleti ve Almanya’nın yanında savaşa girdi. İtalya üçlü ittifaktan ayrılarak Osmanlı Devleti, Almanya ve Avusturya-Macaristan’a karşı savaşa girdi.
1916 Muş ve Bitlis Ruslardan geri alındı.
1917 Yunanistan Osmanlıya karşı savaşa girdi. Kudüs elden çıktı. Filistin Cephesi düştü.
1918 Sultan II. Abdülhamid vefat etti. Sultan Reşad kalp yetmezliğinden vefat etti.

34. PADİŞAH 2. ABDULHAMİD (1876 – 1909)

https://www.youtube.com/watch?v=Lm5Ex7Slc5I&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=3

 34. PADİŞAH 2. ABDULHAMİD (1876 – 1909)
II. Abdülhamid (1876 – 1909)
Sultan İkinci Abdülhamid, 21 Eylül 1842 tarihinde İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Abdülmecid, annesi Tir-i Müjgan Kadın Efendi’dir. Annesi Çerkezdir. Sultan İkinci Abdülhamid çok küçük yaşta iken annesini kaybettiği için öksüz büyüdü ve onu üvey annesi Piristu Kadın yetiştirdi. Çocukluğunda çok zayıf bir bünyeye sahip olan Sultan İkinci Abdülhamid sık sık hasta olurdu. Babasının padişahlığı sırasında bu durumu yüzünden özel ilgi gördü. Çok hoşgörülü bir ortamda büyüdü. Kültür derslerinin yanında musiki dersleri aldı ve piyano çalmayı öğrendi.
Bekârlığı sırasında çok serbest bir hayat yaşayan Sultan İkinci Abdülhamid, evlendikten sonra tüm boş zamanını ailesiyle, çocuklarıyla geçirmeye başladı. Sultan İkinci Abdülhamid, yıkılmak üzere olan Osmanlı Devleti’ni uyguladığı politikalarla 33 yıl ayakta tutmayı başarmış bir padişahtır.
Hayırsever ve cömert bir insan olan Sultan İkinci Abdülhamid, sıradan bir vatandaş gibi yaşardı. Yunan seferi sırasında, kendisine hazinede yeterli para bulunmadığı söylenince, atalarından kalma şahsî servetinden masrafları karşılamış, bunu devletten geri almamıştı.
Boş vakitlerini marangozhanede geçirir, harika eşyalar yapar, bunları sattırır ve parasını fakire fukaraya dağıttırırdı. Son derece şefkatli bir insan olan Sultan İkinci Abdülhamid’in kendisini öldürmek isteyenleri bağışlaması, dünya siyaset tarihinde ender rastlanan bir olaydır. Sultan İkinci Abdülhamid, kültüre önem vermiş ve eğitim konusunda hizmet verecek birçok mekân yaptırmıştır.
Güzel Sanatlar Akademisi, Ticaret ve Ziraat Okulları kuran Sultan İkinci Abdülhamid, ilk ve orta dereceli okullar, dilsiz ve kör okulları, kız meslek okulları da yaptırmıştır. Vilâyetlere liseler, kazalara ortaokullar kurmuş, ilkokulları köylere kadar ulaştırmıştır.
İstanbul’da Şişli Etfal Hastahanesi’ni ve Dârülaceze’yi kendi şahsi parasıyla yaptırdı. Hamidiye adı verilen içme suyunu borularla İstanbul’a getirtti. Karayollarını Anadolu içlerine kadar uzatan Sultan İkinci Abdülhamid, Bağdat’a ve Medine’ye kadar da demiryolları döşetmiştir. Büyük şehirlere atlı tramvay hatları yaptırmıştır.
II. Abdülhamid Han Devri Kronolojisi
1876 - 1909
7 Eylül 1876
Sultan Abdülhamîd Han’ın kılıç alayı.
31 Ekim 1876
Sırbistan ve Karadağ harekâtının durdurulması hakkında Rus Ültimatomu.
19 Aralık 1876
Rüşdî Paşa’nın istifası, Midhat Paşa’nın ikinci defa sadrâzam olması.
23 Aralık 1876
Tersane Konferansı ve Meşrutiyet’in îlânı.
5 Şubat 1877
Midhat Paşa’nın hudud hâricine sürülmesi.
19 Şubat 1877İlk Meclis-i meb’ûsânın (Millet meclisinin) açılışı.
24 Nisan 1877
Rusların Osmanlı Devleti’ne savaş ilânı.
11 Eylül 1877
Plevne zaferi.
10 Aralık 1877
Plevne’nin düşmesi ve Gâzi Osman Paşa’nın esir olması.
31 Ocak 1878
Edirne mütârekesi.
13 Şubat 1878
Meclis-i meb’ûsânın tatili.
3 Mart 1878
Ayastefanos Andlaşması’nın imzalanması.
20 Mayıs 1878
Ali Süâvî olayı (Çırağan Vak’ası).
4 Haziran 1878
Türk-İngiliz ittifakı ve Kıbrıs Muahedesi.
13 Temmuz 1878
Berlin Andlaşması’nın imzalanması.
18 Mayıs 1880
Ziyâ Paşa’nın ölümü.
12 Mayıs 1881
Tunus beyliğinin Fransa himayesine girmesi.
27 Haziran 1881
Yıldız Mahkemesi’nde ilk duruşmanın başlaması.
20 Aralık 1881
Düyûn-i umûmiyenin kurulması.
11 Temmuz 1882
Mısır Mes’elesi.
30 Eylül 1895
İstanbul’da ermenilerin çıkardığı ilk karışıklık.
26 Ağustos 1896
İstanbul’da ermenilerin çıkardığı ikinci karışıklık.
18 Nisan 1897
Yunan seferi.
4 Aralık 1897
Osmanlı - Yunan barışı.
18 Aralık 1897
Girid’e muhtariyet verilmesi.
5 Nisan 1900
Plevne kahramanı Gâzi Osman paşa’nın vefâtı.
5 Kasım 1901
Fransızların Midilli’ye asker çıkarması.
21 Eylül 1902
İlk Makedonya ihtilâli.
29 Ağustos 1904
Sultan beşinci Murâd’ın vefâtı.
21 Temmuz 1905
Pâdişâh’ın ermeniler tarafından bomba ile öldürülmek istenmesi.
1 Ekim 1906
Akabe Mes’elesi.
10 Haziran 1908
Revâl mülakatı.
23 Temmuz 1908
İkinci Meşrûtiyetin ilânı.
5 Ekim 1908
Bulgaristan Prensliği’nin krallık şeklini alması.
17 Aralık 1908
İkinci Meşrûtiyet meclisinin açılması.
13 Nisan 1909
31 Mart Vak’ası.
27 Nisan 1909
Sultan Âbdülhamîd Han’ın tahttan indirilmesi ve Selânik’e gönderilmesi.

33. PADİŞAH 5. MURAT (30 Mayıs 1876 – 31 Ağustos 1876)

https://www.youtube.com/watch?v=6TFFlVegp-4&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=4

33. PADİŞAH 5. MURAT (30 Mayıs 1876 – 31 Ağustos 1876)

V. Murad (30 Mayıs 1876 – 31 Ağustos 1876)
Sultan Beşinci Murad 21 Eylül 1840 tarihinde İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Abdülmecid, annesi Şevk-Efza Kadın Efendi’dir. Annesi Çerkezdir. Sultan Beşinci Murad, çocukluğunda ve gençliğinde iyi bir eğitim gördü ve Fransızca öğrendi. Okumaya çok meraklı olduğundan dolayı, Fransa’dan kitaplar getirtir ve sürekli olarak okurdu. Edebiyata karşı çok ilgiliydi. Aralarında Ziya Paşa ve Namık Kemal’in de olduğu devrin bir çok şairi ile yakın dostluk kurmuştu. Yabancı kültürlerin etkisi altında kalan Sultan Beşinci Murad, piyano çalardı. Batı müziği stilinde besteler bile yapmıştır. Avrupalı prenslerle dost olmuş, onlarla mektuplaşmış olan Sultan Beşinci Murad, yerli ve yabancı gazeteleri yanından eksik etmezdi.
Sultan Abdülaziz ile beraber çıktığı Avrupa seyahati sırasında Avrupa’yı yakından görüp hayran kalmış olan Sultan Beşinci Murad, bu gezi sırasında İngiltere’de tanıştığı Gal Prensi (sonradan İngiltere Kralı olan VII. Edward) ile yakın bir dostluk kurdu. Gal Prensinin tesiri altında kalıp mason olan Sultan Beşinci Murad, çok müsrif ve ihtiras sahibi bir insandı. Padişah olmak için amcasının ölümünü beklediğini açıkça söylerdi.
Sultan Beşinci Murad, tahttan indirilen Sultan Abdülaziz’in yerine 30 Mayıs 1876’da padişah oldu. Ancak, Osmanlı Devleti’ni kurtarmak için meşrutiyetin kurulmasını isteyen, bu düşünce ile tahta güvendikleri bir hükümdar getiren aydınların umudu yine kırılmıştı. 93 gün kaldığı Osmanlı tahtından 31 Ağustos 1876 günü indirildi. 28 yıl daha sarayda yaşayan Sultan Beşinci Murad, 29 Ağustos 1904 tarihinde vefat etti ve annesi Şevk-Efza Kadın Efendi’nin Yeni Cami’deki türbesine defnedildi.

32. PADİŞAH ABDÜLAZİZ (1861 – 1876)

https://www.youtube.com/watch?v=RMyjadpvQOs&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=5

32. PADİŞAH ABDÜLAZİZ (1861 – 1876)

Abdülaziz (1861 – 1876)
Sultan Abdülaziz 8 Şubat 1830 tarihinde İstanbul’da doğdu. Babası Sultan İkinci Mahmud, annesi Pertevniyal Valide Sultan’dır. Elâ gözlü, beyaza yakın kumral tenli, sert bakışlı ve top sakallıydı. Ağabeyi Sultan Abdülmecid’in vefatı üzerine 25 Haziran 1861 günü tahta çıktığında 31 yaşındaydı. Müsrif bir padişah olarak tanınmasına rağmen, çok sade giyinir, sarayda terlik ve entari ile dolaşırdı. Babası öldüğü zaman dokuz yaşlarındaydı. Ancak ağabeyi Sultan Abdülmecid, onun eğitimine gerektiği gibi dikkat etti. Şehzadeliği sırasında rahat ve korkusuz bir hayat sürdü. Çok iyi Fransızca konuşurdu. Şiire ve müziğe de ilgisi vardı. Kendine ait besteleri vardır. Resim yapma kabiliyeti de çok üstün olan Sultan Abdülaziz, Osmanlı donanmasına ısmarlayacağı gemilerin plânını bizzat kendisi çizmişti. Ok atmayı, ata binmeyi, avlanmayı ve özellikle güreşmeyi çok severdi. Güçlü, kuvvetli ve pehlivan yapılıydı. En iyi pehlivanlarla güreşir ve sırtlarını yere getirirdi.
1861 - 1876
6 Ağustos 1861 Kıbrıslı Mehmed Emin Paşa’nın sadrâzamlıktan uzaklaştırılması.
Âlî Paşa’nın dördüncü sadrâzamlığı.
22 Kasım 1861 Keçecizâde Mehmed Fuad Paşa’nın sadrâzamlığı.
15 Haziran 1862 Belgrad Vak’ası ve kalenin şehri topa tutması.
23 Ağustos 1862 Serdâr-ı ekrem Ömer Paşa’nın Rieka zaferi.
31 Ağustos 1862 İşkodra sulh muâhedesinin imzalanması.
8 Eylül 1862 İstanbul protokolünün imzalanması.
5 Ocak 1863 Yûsuf Kâmil Paşa’nın sadrâzamlığı.
3 Nisan 1863 Sultan Abdülazîz’in Mısır seyahati.
1 Haziran 1863 Keçecizâde Fuad Paşa’nın ikinci defa sadrâzamlığı.
28 Haziran 1864 Memleketeyn birliğini tamamlayan İstanbul protokolünün imzası.
28 Mayıs 1866 Mısır veraset usûlünün değişmesi.
2 Haziran 1866 Mısır vâlilerine “Hidiv” ünvanının verilmesi.
5 Haziran 1866 Mütercim Rüşdî Paşa’nın ikinci sadrâzamlığı.
2 Eylül 1866 Girit isyânı ve âsilerin Yunanistan’a ilhak karârı
11 Şubat 1867 Mehmed Emin Ali Paşa’nın beşinci ve son sadrâzamlığı
24 Mart 1867 Yeni Osmanlılar (Jön Türkler) cemiyetinin Paris’te Osmanlı Devleti ve Pâdişâh aleyhinde propagandaya başlaması.
10 Nisan 1867 Belgrad ve diğer kalelerin Sırbistan’a terki
21 Haziran 1867 Sultan Abdülazîz’in Avrupa seyahatine hareketi.
7 Ağustos 1867 Pâdişâh’ın Avrupa’dan İstanbul’a dönmesi.
1 Nisan 1868 Kuvvetler birliği esâsının kaldırılıp, kuvvetler ayrılığı prensibinin kabulü ve Şûrâ-yı devletin kuruluşu.
2 Ekim 1868 Sadrâzam Âlî Paşa’nın Girid’e gönderilmesi.
12 Şubat 1869 Keçecizâde Mehmed Fuad Paşa’nın ölümü.
19 Kasım 1869 Süveyş Kanalı’nın açılış merasimi.
11 Mart 1870 Bulgar kilisesinin bağımsızlığı.
13 Mart 1871 Karadeniz’in tarafsızlığına son veren Londra Andlaşması’nın imzalanması.
7 Eylül 1871 Âli Paşa’nın ölümü.
8 Eylül 1871 Mahmûd Nedim Paşa’nın sadrâzamlığı.
25 Eylül 1871 Tanzîmât devrinin son bulması.
31 Temmuz 1872 Midhat Paşa’nın sadrâzamlığı.
19 Ekim 1872 Mütercim Rüşdî Paşa’nın sadrâzamlığı.
15 Şubat 1873 Sakızlı Ahmed Esad Paşa’nın ilk sadrâzamlığı.
15 Nisan 1873 Şirvânîzâde Mehmed Rüşdî Paşa’nın sadrâzam olması.
15 Şubat 1874 Serasker Hüseyin Avni Paşa’nın sadrâzamlığı.
13 Nisan 1875 Hersek’te isyân çıkması.
26 Nisan 1875 Sakızlı Esad Paşa’nın ikinci sadrâzamlığı.
26 Ağustos 1875 Mahmûd Nedim Paşa’nın ikinci sadrâzamlığı.
6 Ekim 1875 Dış kredilerle ilgili karar.
31 Ocak 1876 Avusturya dış işleri bakanı Andrasi’nin lâyihasının Bâb-ı âlîye tebliği.
2 Mayıs 1876 Bulgaristan’da isyân çıkması.
4 Mayıs 1876 Selanik Vak’ası.
10 Mayıs 1876 Midhat Paşa’nın yüksek tahsil gençliğini Pâdişâh’ı protesto yürüyüşüne sevketmesi.
12 Mayıs 1876 Mütercim Rüşdî Paşa’nın dördüncü sadrâzamlığı.
13 Mayıs 1876 Berlin memorandumu.
30 Mayıs 1876 Abdülazîz Han’ın tahtan indirilmesi.
4 Haziran 1876 Abdülazîz Han’ın şehâdeti.

31. PADİŞAH ABDÜLMECİD (1839 – 1861)

https://www.youtube.com/watch?v=tQyzU8GNKsM&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=6

31. PADİŞAH ABDÜLMECİD (1839 – 1861)
Abdülmecid (1839 – 1861)
Sultan Abdülmecid, 25 Nisan 1823 günü doğdu. Babası Sultan İkinci Mahmud, annesi Bezm-i Âlem Valide Sultan’dır. Sultan Abdülmecid, babasının arzusu yönünde bir eğitim ve terbiye gördüğü için ıslahatçı fikirlere sahipti. Batı âlemine karşı hayranlık besliyordu. Babasının vefatı üzerine, henüz 17 yaşında iken Osmanlı tahtına oturdu. Devletin ilerleyişi için Avrupaî hayat tarzının ülke çapında yaygınlaştırılmasını istedi. Saltanatının henüz dördüncü ayında ilân ettiği Gülhane Hatt-ı Hümâyûnu sebebiyle Tanzimat Dönemi padişahı olarak şöhret bulmuştur.
Sultan Abdülmecid, batılı yazarların takdir ve sevgiyle andıkları bir padişahtı. Âdil, merhametli, ıslahatçı, yenilikçi bir insan olan Sultan Abdülmecid, 25 Haziran 1861 tarihinde, 39 yaşında iken İstanbul’da veremden dolayı vefat eden Sultan Abdülmecid, Yavuz Sultan Selim’in türbesi yanındaki mezarına defnedildi.
Sultan İkinci Mahmud, ölüm döşeğinde iken, Osmanlı Devleti’ne karşı ayaklanmış olan Kavalalı Mehmed Ali Paşa, Osmanlı kuvvetlerini Nizip’te yenilgiye uğratmıştı. Sultan Abdülmecid böyle karmaşık bir ortamda tahta çıktı. Mısır Sorunu, Rus donanmasının Hünkâr İskelesi Antlaşmasına uyarak İstanbul’a gelmesi üzerine bir Avrupa sorunu haline geldi.
Başta İngiltere, Avusturya, Prusya ve Rusya olmak üzere Avrupalı devletler Osmanlı Devleti ile Mısır Valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa arasındaki Mısır sorununu çözmek için bir konferans düzenlediler. Avrupa Devletleri, Mısır’da güçlü bir yönetim istemiyorlardı. Kavalalı Mehmed Ali Paşa’ya karşı Osmanlı Devleti’nin tarafını tuttular ve bu ortamda Londra Sözleşmesi imzalandı (1840).
Buna göre; Mısır Osmanlı Devleti’ne bağlı kalacak, ancak yönetimi Mehmed Ali Paşa ve oğulları yürütmeye devam edecekti. Mısır seksen bin altın vergi ödeyecekti. Suriye, Adana ve Girit tekrar Osmanlı yönetimine bırakılıyordu.
Hünkâr İskelesi Antlaşmasının süresi bitince, Londra’da yeniden bir konferans düzenlendi (1841). Toplantıya Osmanlı Devleti’nden başka Rusya, Fransa, İngiltere, Prusya ve Avusturya katıldı. Konferansta alınan kararlara göre, Boğazlar’da egemenlik hakkı Osmanlı Devleti’ne ait olacak, ancak barış döneminde hiçbir savaş gemisi Boğazlar’dan geçmeyecekti.
Bu antlaşma ile Fransa ve İngiltere Akdeniz’deki güvenliklerini sağlamış oluyorlar, Osmanlı Devleti’nin Boğazlar üzerindeki kayıtsız şartsız haklarına kısıtlama geliyordu. Rusya ise Hünkâr İskelesi Antlaşması ile Boğazlar üzerinde sağladığı üstünlüğü kaybetmiş oluyordu.
Abdülmecid Han Devri Kronolojisi
1839 - 1861
2 Temmuz 1839 Koca Hüsrev Mehmed Paşanın sadrâzamlığı.
3 Temmuz 1839 Kaptân-ı derya Giridli (hâin) Ahmed Paşa’nın donanmayı Mısır’a kaçırıp Kavalalı’ya teslim etmesi.
3 Kasım 1839 Tanzîmât fermanının îlânı.
8 Haziran 1840 Mehmed Emin Rauf Paşa’nın sadrâzamlığı.
24 Mayıs 1841 Suriye ve Akka’dan çıkarılan Mehmed Ali Paşa’ya Mısır vâliliğinin tekrar verilmesi.
13 Temmuz 1841 Boğazlar mukavelesi.
21 Eylül 1842 İkinci Abdülhamîd Han’ın doğumu.
6 Eylül 1843 Yeni asker alma usûlünün îlânı.
29 Nisan 1846 Pâdişâh’ın Varna seyahati.
28 Eylül 1846 Mustafa Reşîd Paşa’nın ilk sadrâzamlığı
1847 Maârifi Umûmiye Nezâreti’nin (Millî Eğitim Bakanlığı’nın) kuruluşu.
28 Nisan 1848 Mustafa Reşîd Paşa’nın azli ve İbrâhim Sârim Paşa’nın sadrâzamlığı.
12 Ağustos 1848 Mustafa Reşîd Paşa’nın ikinci sadrâzamlığı.
1 Mayıs 1849 Memleketeyn mes’elesi hakkında Balta limanı andlaşmasının imzalanması.
18 Temmuz 1851 Encümen-i dâniş’in açılışı.
5 Ağustos 1852 Mehmed Emin Paşa’nın ilk sadrâzamlığı.
28 Şubat 1853 Rusların Kudüs mes’elesini ortaya atmaları (Makâmât-ı mubâreke Mes’elesi).
25 Aralık 1849 Mülteciler mes’elesinin hâlli.
3 Temmuz 1853 Rus ordularının Osmanlı hâkimiyetinde bulunan Bosna-Hersek’e girmesi.
4 Ekim 1853 Rusya’ya karşı savaş îlân edilmesi.
27 Ekim 1853
Osmanlı ordusunun Kalafat’ı alması.
5 Kasım 1853
Osmanlıların Olteniça (Oltenizza) zaferi.
5 Ocak 1854
Osmanlıların Çatana zaferi.
12 Mart 1854
Rusya’ya karşı Osmanlı-İngiliz-Fransız ittifakı.
1 Nisan 1854
Yunan çetecilerine karşı Keçecizâde Fuâd Paşa’nın Narda zaferi.
17 Nisan 1854
Kalafat zaferi.
25 Haziran 1854Silistre önlerinde perişan olan Rus ordusunun kuşatmayı kaldırıp kaçması.
8 Temmuz 1854
Yerköyü (Giurgiewo) zaferi.
20 Eylül 1854
Osmanlıların Alma zaferi.
5 Kasım 1854
İnkerman zaferi
23 Kasım 1854
Mustafa Reşîd Paşa’nın dördüncü sadârazamlığı.
3 Şubat 1855
Türk-İngiliz askerî andlaşması.
17 Şubat 1855
Ömer Paşa’nın Gözleve zaferi.
24 Mayıs 1855
Kerç boğazına asker çıkarılması.
9 Eylül 1855
Sivastopol şehrinin müttefikler (Osmanlı-İngiliz-Fransız) tarafından işgali. İlk telgraf hattının işlemeye başlaması.
29 Eylül 1855
Kars’ı kuşatıp genel hücuma geçen Rus ordusunun bozulması.
17 Ekim 1855
Kuburun (Kinboura) zaferi.
6 Kasım 1855
Ömer Paşa’nın İngur zaferi.
1 Şubat 1856
Viyana protokolünün imzalanması.
18 Şubat 1856
Islâhat Hatt-ı Hümâyûnu’nun îlânı.
30 Mart 1856
Kırım savaşını sonuçlandıran Paris mukavelesinin imzalanması.
7 Ocak 1858
Mustafa Reşîd Paşa’nın ölümü.
11 Ocak 1858
Âlî Paşa’nın üçüncü sadrâzamlığı.
8 Kasım 1858
Osmanlı Karadağ hudut protokolünün imzası.
24 Nisan 1859
Süveyş Kanalı hafriyatına başlanması.
14 Eylül 1859
Pâdişâh’a suikast teşebbüsü, Kuleli vak’ası.
9 Haziran 1861
Müstakil sancak hâline getirilen Cebel-i Lübnan’ın yeni teşkilâtına dâir Beyoğlu protokolünün imzası.

30. PADİŞAH 2. MAHMUD (1808 – 1839)

https://www.youtube.com/watch?v=LsVlxAkXBs0&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=7

30. PADİŞAH 2. MAHMUD (1808 – 1839)

II. Mahmud (1808 – 1839)
Sultan İkinci Mahmud, 20 Temmuz 1785 tarihinde, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Birinci Abdülhamid, annesi Nakşidil Valide Sultan’dır. Orta boylu, geniş omuzlu, beyaz sakallı, zarif ve sevimli yüzlüydü. Diğer Osmanlı padişahları gibi kuvvetli bir tahsil gördü. Öğrenimi ile, Sultan Üçüncü Selim, padişahlığı sırasında bizzat meşgul olmuştu.
Cesur, temkinli, sabırlı ve azimli bir kişiliğe sahip olan Sultan İkinci Mahmud, Alemdar Mustafa Olayı sonrasında, 28 Temmuz 1808 tarihinde tahta çıktığında yirmi üç yaşındaydı. Zekî ve bilgili bir insan olan Sultan İkinci Mahmud, Avrupa’daki yenileşme hareketlerini benimsemişti. Adalet işlerine gereken önemi verdi, yeni kanun ve tüzükler hazırlattı ve bu sebeple kendisine “Adlî” ünvanı verildi.
Şiiri, edebiyatı ve bilimi seven, halk arasında dolaşmayı ve onların dertlerini dinlemeyi gerekli gören Sultan İkinci Mahmud, Osmanlı Devleti’ni gerek sosyal bakımdan, gerekse uygarlık açısından ileri bir ülke yapmaya çalıştı. Sultan İkinci Mahmud, yakalandığı verem hastalığından kurtulamayarak, 1 Temmuz 1839 günü, dinlenmek için gittiği kardeşi Esma Sultan’ın Çamlıca’daki köşkünde, elli dört yaşında vefat etti. Büyük bir cenaze töreni ile halkın gözyaşları arasında Divan Yolu’ndaki türbesine defnedildi.
Erkek çocukları: Abdülmecid, Abdülaziz, dört tane Ahmed isimli Şehzade, Bayezid, Abdülhamit, Süleyman, Mehmed, Murad, Nizameddin, Mehmed, Abdullah, Osman
Kız çocukları: Emine Sultan, Hamide Sultan, Hayriye Sultan, Şah Sultan, Saliha Sultan, Ayşe Sultan, Atike Sultan, Fatma Sultan, Münire Sultan, Fatma Sultan, Mihrimah Sultan, Adile Sultan

29. PADİŞAH 4. MUSTAFA (1807 – 1808)

https://www.youtube.com/watch?v=vxLTWu00FHM&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=8

29. PADİŞAH 4. MUSTAFA (1807 – 1808)
IV. Mustafa (1807 – 1808)
Sultan Dördüncü Mustafa, 8 Eylül 1779 günü, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Birinci Abdülhamid, annesi Nüketseza Kadın Sultan’dır. Annesi Nüketseza Kadın Sultan, Sultan Dördüncü Mustafa’nın iyi bir tahsil yapması için çok çaba harcadı. Ancak hırslı, kurnaz ve asabî bir insan olan Sultan Dördüncü Mustafa, eğitim ve öğrenimden çok zevk ve sefa içinde yaşamaya önem verdi.
Kabakçı Mustafa İsyanı sonunda, tahttan indirilen amcazâdesi Sultan Üçüncü Selim’in yerine, 29 Mayıs 1807 günü tahta çıktığında yirmi sekiz yaşındaydı. Sultan Dördüncü Mustafa’nın şehzadeliği boyunca, kendisine bir evlât gibi davranan Sultan Üçüncü Selim aleyhinde isyancılarla iş birliğine girmesi ve onun öldürülmesi için emir vermesi, karakteri hakkında fikir vermektedir.
Tahta çıktığında devletin merkezî otorite ve hakimiyeti gittikçe zayıflıyor, Sultan Üçüncü Selim ve Nizam-ı Cedid yandaşları yakalandıkları yerde öldürülüyordu. Sultan Dördüncü Mustafa’nın tahta çıkmasını sağlayan Kabakçı Mustafa ve yandaşları devlet yönetiminde etkin rol oynuyor, kendi adamlarını önemli mevkilere getiriyorlardı.
Osmanlı Devleti, bu isyandan sonra yeniçerilere çok büyük tavizler verdi. Ancak yeniçerilerin istekleri hiçbir zaman bitmedi. Hatta Osmanlı tarihinde hiç görülmemiş bir antlaşma yapıldı. Kabakçı Mustafa isyanında baş rol oynayan yeniçeri ağalarının, kendilerini sağlama almak için yaptıkları bu antlaşmaya göre, yeniçeriler devlet işlerine karışmayacak ve Osmanlı Devleti bu isyandan dolayı Yeniçeri ocağını sorumlu tutmayacaktı.
Sultan Üçüncü Selim taraftarları, bu karışık ortam içinde Rusçuk âyânı Alemdar Mustafa Paşa’ya sığınmışlardı. Alemdar Mustafa Paşa Osmanlı-Rus savaşları sırasında büyük başarılar göstermiş ve ordu mensuplarının sempatisini kazanmıştı.
Sultan Dördüncü Mustafa hat sanatıyla uğraştı. Gayet güzel yazıları vardır. Osmanlı hanedanından Sultan Beşinci Murad’dan sonra en az padişahlık yapanlardan birisidir.
Kız çocukları: Emine Sultan
IV. Mustafa Han Devri Kronolojisi
31 Mayıs 1807 : Pâdişâhla Kabakçı Mustafa arasında muahede imzalanması.
18 Haziran 1807 : Sadrâzam İbrâhim Hilmi Paşa’nın azli ile Çelebi Mustafa Paşa’nın sadârete getirilmesi.
25 Ağustos 1807 : Osmanlı-Rus mütârekesinin imzalanması.
28 Temmuz 1808 : Alemdâr Mustafa Paşa’nın sarayı basması, üçüncü Selîm’in şehîd edilmesi ve dördüncü Mustafa’nın tahttan indirilmesi.

28. PADİŞAH 3, SELİM (1789 – 1807)

https://www.youtube.com/watch?v=IdcVyct06Cs&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=9

28. PADİŞAH 3. SELİM (1789 – 1807)
III. Selim (1789 – 1807)
Sultan Üçüncü Selim, 24 Aralık 1761 tarihinde, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Üçüncü Mustafa, annesi Mihrişah Sultan’dır. Annesi Gürcü asıllıdır. Kâhinlere inanan babası Sultan Üçüncü Mustafa, onların yeni doğan oğlu Selim’in eşsiz bir cihangir olacağını söylemeleri üzerine, büyük bir sevince kapılmış, yedi gün yedi gece bayram yapılmasını emretmiştir.
Sultan Üçüncü Selim, doğum günündeki bu hava içinde büyüdü. Sarayda çok güzel bir şekilde yetiştirildi. Sultan Üçüncü Mustafa, kendisinden sonra oğlu Sultan Üçüncü Selim’in padişah olmasını istemişti. Ancak, babasından sonra padişahlığa amcası Sultan Birinci Abdülhamid getirildi. Sultan Birinci Abdülhamid, Sultan Üçüncü Selim’i sarayda göz önünde bulunduruyor, ancak yine de onun eğitimine önem veriyordu. Amcası Sultan Birinci Abdülhamid’in ölümü üzerine, Sultan Üçüncü Selim 7 Nisan 1789 günü, 28 yaşındayken Osmanlı tahtına oturdu.
Sultan Üçüncü Selim, edebiyata ve güzel yazı yazmaya çok meraklıydı. Yazmış olduğu hat ve levhalardan bazıları cami ve türbelere asılmıştır. Arapça ve Farsçayı çok iyi konuşuyordu. Merhametli bir insan olan Sultan Üçüncü Selim ciddi bir eğitim görerek yetişti. İyi bir şâir, tamburî, neyzen ve hânende idi. Bestekâr da olan Sultan Üçüncü Selim, güzel sanatlara düşkün ve açık fikirliydi, ancak zaafa varacak kadar yumuşak karakterliydi ve Osmanlı Devleti’nde batıcılığın yerleşmesini istiyordu.
Sultan Üçüncü Selim tahta çıktığı zaman, halk ona büyük ümitler bağladı. Halk genç hükümdarın, Osmanlı Devleti’ni o eski güçlü ve ihtişamlı devirlerine geri döndüreceğini düşünüyordu.
Sultan Üçüncü Selim, 29 Mayıs 1807 tarihinde Osmanlı padişahlığını Şehzade Mustafa’ya terk ettikten sonra bir yıl iki ay daha yaşadı. Alemdar Mustafa Paşa Olayı sırasında yeni padişahın adamları tarafından, 28 Temmuz 1808 tarihinde öldürüldü. Cenazesi, Lâleli Camii avlusunda babası Sultan Üçüncü Mustafa’nın yanına defnedildi.

27. PADİŞAH 1. ABDÜLHAMİD (1774 – 1789)

https://www.youtube.com/watch?v=KJ7fcv703mE&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=10

27. PADİŞAH 1. ABDÜLHAMİD (1774 – 1789)
I. Abdülhamid (1774 – 1789)
Sultan Birinci Abdülhamid, 20 Mart 1725 tarihinde, İstanbul’da doğdu. Babası Üçüncü Ahmed, annesi Rabia Şermi Sultan’dır. Annesi ona kuvvetli bir tahsil yaptırdı. Zamanındaki mevcut tarihlerin hepsini gözden geçirdi. Hat sanatı ile de meşgul oldu. Merhametli, nazik ve saf bir insan olarak tanınıyordu. Saltanatı süresince birçok ıslahat ve imar hareketlerinde bulundu. Devlet işleriyle daima yakından ilgilendi. Her sorun hakkında fikir ve görüşlerini vezirlerine bildirirdi. Yetenekli vezirler atamaya çalıştı. Halka karşı daima şefkatli ve ılımlı davrandı.
Sultan Birinci Abdülhamid henüz tahta geçmişti ki, kendisinden cülûs bahşişi istendiğini duydu. Kaşlarını çatıp sertleşen Sultan Birinci Abdülhamid şöyle dedi: “Hazinede bahşiş yoktur, bundan böyle cülus bahşişi verilmeye! Asker evlâtlarımıza fermanımız duyurula!”. Askerler bir parça söylendilerse de, işi daha fazla ileriye götürmeden dağıldılar.
Sultan Birinci Abdülhamid, siyasî ve askerî ıslahatlara girişti. Avrupaî tarzda mektepler açtı. Yeniçeri ocağına ve donanmaya yeni bir çehre kazandırmaya çalıştı. Sürat Topçuları Ocağı’nı kurdurdu, Yeniçerilerin sayımını yaptırdı ve gereksiz yere fazla para alanları tespit ettirdi. Bu faaliyetleri yürüten Sadrazam Halil Hamid Paşa, menfaatleri bozulanlar tarafından padişaha şikâyet edildi. Halil Hamid Paşa, yaptığı tüm olumlu çalışmalara rağmen, bu konuda yanıltılan Sultan Birinci Abdülhamid’in emriyle idam edildi.
Sultan Birinci Abdülhamid, bütün başarısızlıklara rağmen Osmanlı padişahları arasında iyi niyeti ve gayreti ile anıldı. 1782 yılı yazında İstanbul’da çıkan yangında itfaiye işlerini bizzat kendisi yürütmesi sonucu halkın sevgi ve takdirini de kazanmıştı.
Dindarlığı ve iyiliği sebebiyle halkın “velî” olarak gördüğü Sultan Birinci Abdülhamid, on beş yıl iki ay on yedi gün süren saltanattan sonra, 1789 yılı Nisan ayında 64 yaşında vefat etti. Cenazesi Bahçekapı’da kendi yaptırdığı türbesine defnedildi.
Erkek Çocukları : Dördüncü Mustafa, İkinci Mahmud, Murad, Nusret, Mehmed, Ahmed, Süleyman.
Kız Çocukları : Esma, Emine, Rabia, Saliha, Alimşah, Dürrüşehvar, Fatma, Melikşah, Hibetullah Zekiye
.I. Abdülhamîd Han Devri Kronolojisi
1774 - 1788
21 Temmuz 1774 Rusya ile Küçük Kaynarca Andlaşması.
4 Ağustos 1774 Sadrâzam Muhsinzâde Mehmed Paşa’nın ölümü.
10 Ağustos 1774 İzzet Mehmed Paşa’nın sadrâzam olması.
6 Temmuz 1775 Derviş Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
2 Mayıs 1776 İran’a savaş îlân edilmesi.
5 Ocak 1777 Dârendeli Cebecizâde Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
5 Mayıs 1777 Büyük Sîne zaferi.
1 Eylül 1778 Yeniçeri ağası Kalafat Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
21 Mart 1779 Aynalıkavak tenkihnâmesinin imzalanması.
21 Ağustos 1779 Kara Vezir ismiyle meşhur Seyyid Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
8 Eylül 1779 Şehzâde Mustafa’nın doğumu (dördüncü Mustafa).
20 Şubat 1781 Kara Vezir Seyyid Mehmed Paşa’nın vefâtı ve Kalafat Mehmed Paşa’nın ikinci defa sadrâzam olması.
25 Ağustos 1782 Hacı Yeğen Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
9 Temmuz 1783 Kırım Hanlığı’nın Rusya’ya bağlanması.
31 Mart 1785 Şâhin Ali Paşa’nın sadrâzamlığa getirilmesi.
20 Temmuz 1785 Şehzâde Mahmûd’un (İkinci Mahmûd) doğumu.
24 Ocak 1786 Koca Yûsuf Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
13 Ağustos 1787 Rusya’ya tekrar savaş îlânı.
9 Şubat 1787 Avusturya’nın Türkiye’ye, İsveç’in de Rusya’ya harb îlânı.
21 Eylül 1788 Osmanlıların Avusturya’ya karşı kazandığı Büyük Şebeş zaferi.
17 Aralık 1788 Özi kalesinin Ruslar tarafından işgali ve 25 bin kişiyi alçakça katletmeleri.

26. PADİŞAH 3. MUSTAFA (1757 – 1774)

https://www.youtube.com/watch?v=QNE6pdBa_HY&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=11

26. PADİŞAH 3. MUSTAFA (1757 – 1774)
III. Mustafa (1757 – 1774)
Sultan Üçüncü Mustafa, 28 Ocak 1717 günü, İstanbul’da dünyaya geldi. Babası Sultan Üçüncü Ahmed, annesi Mihrişah Sultan’dır. Sultan Üçüncü Mustafa orta boylu, iri gözlü, yassı burunlu ve siyah sakallı idi. Heybetli ve kuvvetli bir vücuda sahipti. Çok iyi bir tahsil yaptı. Astroloji ile meşgul oldu. İslâm ve Osmanlı tarihlerini inceledi.
Sultan Üçüncü Mustafa, son derece dindar, tutumlu, müşfik, çalışkan ve cömert bir insandı. İki dakika süren ve İstanbul’un hemen hemen yarıdan fazlasını yıkan büyük depremde evlerini, yakınlarını kaybeden halka kendi kesesinden yardım etti. Adaletle hükmeder, haksızlıklara asla göz yummazdı. Yalandan, riyadan ve rüşvetten nefret ederdi. Asla gurura kapılmaz, büyüklük taslamaz, yapamayacağı işleri vaad etmezdi.
Sultan Üçüncü Mustafa, yenileşmenin gerektiği fikrindeydi ve ıslahat yapmak istiyordu. Prusya Kralı İkinci Frederik’in ıslahat hareketlerini duymuş, Ahmed Resmî Efendi’yi ona göndermişti. Prusya Kralı İkinci Frederik, Sultan Üçüncü Mustafa’ya Ahmed Resmî Efendi aracılığı ile başarısının üç altın anahtarı dediği öğütlerini gönderdi.
– Bol bol tarih okuyun, eski tecrübelerden faydalanın.
– Güçlü bir orduya sahip olmaya çalışın ve barış zamanında askerlerinizi sürekli eğitime tâbi tutun.
– Hazineniz daima parayla dolu bulunsun, ekonomiye önem verin.
Sultan Üçüncü Mustafa, bu öğütleri dinledikten sonra acı acı güldü. Sonra da “Biz de bunları yapmak niyetindeyiz, lâkin yolu nedir?” diye mırıldandı. Memleketine en büyük felâketin Rusya’dan geleceğini düşünüyordu. Müdafaa için geceli gündüzlü çalışarak her türlü hazırlığı yaptı. Savaşlarda kullanılmak üzere hazineyi altınla doldurdu.
Süveyş Kanalını bile açtırmayı düşünüyordu. Fakat iş başına getireceği yetenekli devlet adamlarının olmaması onu üzüyordu. Rus Savaşı sırasında üzüntüsünden hastalandı ve kalp yetmezliğinden dolayı 21 Ocak 1774 günü vefat etti.
Sultan Üçüncü Mustafa, orduda bir yenileşme gerektiği fikriyle hareket ediyordu. Askerlere eğitim kuralları getirdi. İtirazlara aldırmadan tüfeklere süngü taktırdı. Yeni bir tophane kurdurup güçlü toplar döktürdü. Bahriye, istihkâm ve topçu okulları açtı. Yaşlı subaylara bile eğitim mecburiyeti getirdi. Ordudaki ıslahat konusunda Baron de Tott adlı Macar uyruklu Fransız’dan çok yararlandı. Baron de Tott, Osmanlı topçu sınıfını yeniden ele alıp modernize etti ve askere Avrupa usûlü eğitim yaptırdı.
Sultan Üçüncü Mustafa şair bir padişahtı. Cihangir mahlasıyla yazdığı şiirleri çok meşhurdur. Şiirlere “el-fakir Mustafa Han-ı Sâlis” şeklinde imza atardı. Şiirlerinden birisinde şöyle der:
Yıkılupdur bu cihan sanmaki bizde düzele
Devlet-i çerh-i denî verdi kamu müptezele
Şimdi ebvâb-ı saadetle gezen hep hezele
İşimiz kaldı heman merhamet-i Lem Yezel’e.
Erkek çocukları: Üçüncü Selim, Mehmed
Kız çocukları: Şah Sultan, Fatma Sultan, Bekhan Sultan, Fatma Sultan, Hibetullah Sultan
III. Mustafa Han Devri Kronolojisi
30 Ekim 1757 : Üçüncü Mustafa Han’ın tahta geçişi.
8 Nisan 1763 : Hamza Hamîd Paşa’nın sadrâzamlığı.
1763 : Koca Râgıb Paşa’nın ölümü.
1 Kasım 1763 : Bahir Mustafa Paşa’nın üçüncü sadrâzamlığı.
9 Mart 1764 : 10 Nisan 1760’da temeli atılan Lâleli Câmii’nin açılışı.
28 Mart 1765 : Muhsinzâde Mehmed Paşa’nın sadrâzamlığı.
22 Mayıs 1766 : İstanbul’u yerle bir eden deprem.
7 Ağustos 1768 : Hamza Mahir Paşa’nın sadrâzamlığı.
8 Ekim 1768 : Rusya’ya harb îlânı.
20 Ekim 1768 : Hacı Mehmed Emîn Paşa’nın sadrâzamlığı.
30 Ocak 1769 : Kırım hanı Kırım Giray Han’ın büyük akınıyla savaşın fiilen başlaması.
1 Mayıs 1769 : İlk Hotin zaferi.
12 Ağustos 1769 : İkinci Hotin zaferi.
16 Ağustos 1769 : Moldovancı Ali Paşa’nın sadâreti.
21 Eylül 1769 : Hotin’in düşman eline geçmesi.
12 Aralık 1769 : İvanzâde Halil Paşa’nın sadâreti.
9 Nisan 1770 : Muhsinzâde Mehmed Paşa’nın Tripolice zaferi.
7 Temmuz 1770 : Çeşme faciası.
1 Ağustos 1770 : Kartal mağlûbiyeti.
27 Eylül 1770 : Bender kalesinin düşmesi.
22 Ekim 1770 : Limni adasının kurtarılması.
25 Ekim 1770 : Silâhdâr Mehmed Paşa’nın sadâreti
8 Temmuz 1771 : Kırım’ın Rusya tarafından işgali.
2 Ağustos 1771 : Şanlı Özi zaferi.
12 Eylül 1771 : Yerköy zaferi.
11 Aralık 1771 : Muhsinzâde Mehmed Paşa’nın ikinci sadâreti.
10 Haziran 1772 : Yerköy mütârekesi.
19 Ağustos 1772 : Fokşanı sulh konferansının açılışı.
29 Haziran 1773 : Şanlı Silistre zaferi.
20 Ekim 1773 : Varna zaferi.
21 Ocak 1774 : Üçüncü Mustafa Han’ın vefâtı.

25. PADİŞAH 3. OSMAN (1754 – 1757)

https://www.youtube.com/watch?v=AlHa0I81pWQ&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=12

25. PADİŞAH 3. OSMAN (1754 – 1757)
III. Osman (1754 – 1757)
Sultan Üçüncü Osman, 2 Ocak 1699 günü, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan İkinci Mustafa, annesi Şehsuvar Valide Sultan’dır. Şehsuvar Valide Sultan Rus asıllıdır. Tahta çıktığı elli altı yaşına kadar sarayda hapis hayatı yaşadığı için sinirli bir yapıya sahipti. Ancak yine de şefkat ve merhamet sahibi, özellikle yalanı ve rüşveti sevmeyen bir insandı.
Sultan Üçüncü Osman musıkîden nefret ettiği için bütün müzisyenleri saraydan uzaklaştırdı. Sarayda dolaşırken cariyelerle karşılaşmak istemediği için ayakkabılarına demir ökçeler taktırmıştı. Ökçelerden çıkan sesi duyan cariyeler padişahın geldiğini öğrenip yoldan çekiliyorlardı. İki yıl, on ay, on sekiz gün saltanat sürmüş bu süre içinde yedi tane veziriazam değiştirmiş, dönemi boyunca içte ve dışta barış ve huzur yaşanmıştır.
Sultan Üçüncü Osman’ın zaman zaman kıyafet değiştirerek halkın arasına karıştığı bilinmektedir. 30 Ekim 1757’de vücudunda çıkan bir çıbanın verdiği hastalıkla vefat etti. Cenazesi, Yeni Cami’de Sultan Birinci Mahmud’un yanına defnedildi
III. Osman Han Devri Kronolojisi
11 Ocak 1755 : Haliç’in donması.
15 Şubat 1755 : Bahir Mustafa Paşa’nın azledilerek yerine Hekimoğlu Ali Paşa’nın sadârete getirilmesi.
18 Mayıs 1755 : Hekimoğlu Ali Paşa’nın azli ile Nailî Abdullah Paşa’nın sadârete getirilmesi.
24 Ağustos 1755 : Sadârete Bıyıklı Ali Paşa’nın tâyin edilmesi.
27 Eylül 1755 : Büyük İstanbul yangınının çıkması.
25 Ekim 1755 : Yirmi sekiz Çelebizâde Mehmed Saîd Paşa’nın sadârete getirilmesi.
5 Aralık 1755 : Nûru Osmaniye Câmii’nin ibâdete açılması.
1 Nisan 1756 : Bahir Mustafa Paşa’nın ikinci defa sadârete getirilmesi.
4 Temmuz 1756 : İkinci İstanbul yangınının çıkması.
11 Ocak 1757 : Koca Râgıp Mehmed Paşa’nın sadârete tâyini.
29 Ekim 1757 : Sultan üçüncü Osman’ın vefâtı.

24. PADİŞAH 1. MAHMUT (1730 – 1754)

https://www.youtube.com/watch?v=anSpbM6ZXac&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=13

24. PADİŞAH 1. MAHMUT (1730 – 1754)
I. Mahmud (1730 – 1754)
Sultan Birinci Mahmud, 2 Ağustos 1696 günü, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan İkinci Mustafa, annesi Saliha Valide Sultan’dır. Büyükannesi Gülnuş Sultan’ın sevgi ve ilgisiyle büyüdü. Sekiz yaşından beri kafes hayatı yaşadığı halde zekâsı, iyi niyeti ve kuvvetli karakteri sayesinde kendini harap etmekten kurtardı. Küçük yaşlardan itibaren çeşitli hocalardan dersler aldı. Tarih, edebiyat ve şiirle meşgul oldu. Özellikle musıkî ile uğraştı.
Sultan Birinci Mahmud, 1 Ekim 1730 tarihinde otuz beş yaşında iken padişah oldu. Devrindeki en değerli kimseleri seçip iş başına getirdi. Karakter sahibi, azimli, müşfik, merhametli, dikkatli ve sabırlı bir insandı. Kendi zevkinden çok milletin refahını düşünerek hareket etti. Bu sayede babası ve amcasının düştüğü hatalara düşmedi. Hayatının son iki yılını hasta geçiren Sultan Birinci Mahmud, 13 Aralık 1754 tarihinde elli dokuz yaşında iken vefat etti. Sultan İkinci Mustafa’nın Yeni Cami’deki türbesine defnedildi.
I. Mahmud Han Devri Kronolojisi
15 Kasım 1730 : Patrona Halîl ve yandaşlarının öldürülmesi.
22 Ocak 1731 : Kabakulak Mustafa Paşa’nın sadârete getirilmesi.
30 Temmuz 1731 : Kirmanşah’ın geri alınması.
10 Eylül 1731 : Topal Osman Paşa’nın sadârete getirilmesi.
16 Eylül 1731 : Kurican zaferinin kazanılması.
11 Ekim 1731 : Urmiye kalesinin fethi.
4 Aralık 1731 : Tebriz’in geri alınması.
10 Ocak 1732 : Osmanlı-Safevî barışının imzalanması.
12 Mart 1732 : Hekimoğlu Ali Paşa’nın sadârete getirilmesi.
19 Temmuz 1733 : Bağdâd zaferinin kazanılması.
12 Temmuz 1735 : Gürcü İsmâil Paşa’nın sadârete getirilmesi.
9 Ocak 1736 : Seyyid Mehmed Paşa’nın sadârete getirilmesi.
2 Mayıs 1736 : Rusya’ya resmen harb ilân edilmesi.
3 Mayıs 1736 : Azak kalesinin Rusların eline geçmesi.
16 Haziran 1736 : Sadrâzamın Rusya seferine çıkması.
12 Temmuz 1737 : Avusturya’nın Osmanlılara resmen harb îlân etmesi.
4 Ağustos 1737 : Banyaluka zaferi.
6 Ağustos 1737 : Muhsinzâde Abdullah Paşa’nın sadârete getirilmesi.
19 Aralık 1737 : Yeğen Mehmed Paşa’nın sadârete getirilmesi.
15 Ağustos 1738 : Orsova’nın fethi.
22 Mart 1739 : İvaz Mehmed Paşanın sadârete getirilmesi.
22 Temmuz 1739 : Hisarcık zaferinin kazanılması.
1 Eylül 1739 : Belgrad kalesinin teslim alınması.
18 Eylül 1739 : Avusturya ve Rusya ile Belgrad barış andlaşmasının imzalanması.
23 Haziran 1740 : Nişancı Hacı Ahmed Paşanın sadârete getirilmesi.
21 Nisan 1742 : Hekimoğlu Ali Paşa’nın ikinci defa sadârete getirilmesi.
29 Mayıs 1743 : İran Şahı Nâdir Şâh’ın Irak sınırına saldırması.
23 Eylül 1743 : Seyyid Hasan Paşa’nın sadârete getirilmesi.
27 Eylül 1743 : Nâdir Şâh’ın Musul’u kuşatması.
29 Temmuz 1744 : Nâdir Şâh’ın Kars’ı kuşatması.
9 Ekim 1744 : Kars kuşatmasının kaldırılması.
28 Aralık 1745 : Büyük İstanbul yangını.
9 Ağustos 1746 : Tiryâki Mehmed Paşa’nın sadârete getirilmesi.
4 Eylül 1746 : Osmanlı-Avşar barış andlaşmasının imzalanması.
24 Ağustos 1747 : Seyyid Abdullah Paşa’nın sadârete getirilmesi.
3 Ocak 1750 : Mehmed Emin Paşa’nın sadârete getirilmesi.
4 Şubat 1750 : İstanbul’da ikinci defa büyük bir yangın çıkması.
1 Temmuz 1752 : Bahir Mustafa Paşa’nın sadârete getirilmesi.
3 Eylül 1754 : İstanbul’da büyük bir depremin olması.
13 Aralık 1754 : Sultan birinci Mahmûd Han’ın vefâtı.

23. PADİŞAH 3. AHMET (1703 – 1730)

https://www.youtube.com/watch?v=u8ANgQtxuNI&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=14

23. PADİŞAH 3. AHMET (1703 – 1730)
III. Ahmed (1703 – 1730)
Sultan Üçüncü Ahmed, 30 Aralık 1673 günü doğdu. Babası Sultan Dördüncü Mehmed, annesi Emetullah Rabia Gülnuş Sultan’dır. Annesi Girit asıllıdır. Sultan İkinci Mustafa’nın öz kardeşi olan Sultan Üçüncü Ahmed, uzun boylu, kara gözlü, doğan burunlu ve buğday tenli idi. Son derece zekî, hassas ve zarif bir insandı. İyi bir tahsil ve terbiye görmüş olan Sultan Üçüncü Ahmed ünlü hocalardan dersler almıştı.
Sultan Üçüncü Ahmed, ağabeyi Sultan İkinci Mustafa’nın vefatı üzerine 22 Ağustos 1703 tarihinde otuz yaşında iken Edirne’de tahta geçti. Osmanlı Devleti açısından önemli bir yere sahip olan Lâle Devri boyunca padişahlık yapan Sultan Üçüncü Ahmed, hattat ve şâirdi. “Necib” mahlasıyla şiirler yazdı. Ayrıca musiki ile de yakından ilgileniyordu. Divan şairlerinden Urfalı Nabi Efendi’nin hem kendisini hem de şiirlerini çok severdi.
Gençliği diğer Osmanlı şehzadelerine göre bir hayli serbest geçti. Şehzadelerin öldürülmesi geleneği kalktığından, rahat bir hayat sürdü. İstediği her şeyle ilgilendiği için bilgisi de, görgüsü de arttı. Avrupa’daki gelişmeleri inceleme fırsatı buldu ve matbaanın Osmanlı Devleti’ne gelmesi için çok çaba sarfetti. Yirmi yedi yıl gibi uzun bir süre tahtta
kalan Sultan Üçüncü Ahmed, çıkan Patrona Halil İsyanı sonunda, 1 Ekim 1730 tarihinde
padişahlıktan çekildi.
Sultan Üçüncü Ahmed’in padişahlığının ilk günleri, tamamen disiplinden çıkmış yeniçerileri yatıştırma gayretleri ile geçti. Ancak kendisini padişah yapan yeniçerilere karşı etkili olamadı. Sultan Üçüncü Ahmed’in sadrazamlığa getirdiği Çorlulu Ali Paşa, ona idarî konularda yardımcı olmaya çalıştı, hazine için yeni düzenlemelerde bulundu ve Sultan Üçüncü Ahmed’e rakipleriyle mücadelesinde destek oldu.
Sultan Üçüncü Ahmed zamanında, Rusya ile olan ilişkilerde gerginlik yaşandı. Bunun sebebi Rusya’nın Orta Asya üzerinde yayılma siyaseti izlemesi, Balkanlar’daki toplumları slavlaştırmaya çalışması, açık ve sıcak denizlere inmek istemesiydi.
Erkek Çocukları: Birinci Abdülhamid, Üçüncü Mustafa, Süleyman, Bayezid, Mehmed, İbrahim, Numan, Selim, Ali, İsa, Murad, Seyfeddin, Abdülmecid, Abdülmelik
Kız Çocukları: Emine, Rabia, Habibe, Zeyneb, Zübeyde, Esma, Hatice, Rukiye, Saliha, Atike, Reyhan, Esime, Ferdane, Nazife, Naile, Ayşe, Fatma, Emetullah, Ümmüselma, Emine, Rukiye, Zeyneb, Sabiha.
III. Ahmed Han Devri Kronolojisi
17 Kasım 1703 : Edirne Vak’ası elebaşılarının tasfiyesine başlanması.
29 Aralık 1703 : Sultan İkinci Mustafa’nın vefâtı.
25 Aralık 1704 : Baltacı Mehmet Paşa’nın ilk sadrâzamlığı.
14 Aralık 1708 : Oran’ın fethi.
16 Haziran 1710 : Köprülüzâde Nûmân Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
18 Ağustos 1710 : Baltacı Mehmed Paşa’nın ikinci sadrâzamlığı.
21 Temmuz 1711 : Prut savaşının kazanılmasıyla Osmanlı-Rus barış andlaşması.
10 Nisan 1712 : Şâir Nâbî’nin vefâtı.
12 Kasım 1712 : Silâhdâr Süleymân Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
24 Haziran 1713 ; Ruslarla Edirne andlaşmasının imzalanması.
8 Aralık 1714 : Venediklilere karşı sefere çıkılması.
7 Haziran 1715 : İstendil adasının fethi.
22 Ağustos 1715 : Mora fethinin tamamlanması.
24 Eylül 1715 : Suda kalesinin fethi.
24 Nisan 1716 : Nemçe (Avusturya) seferinin açılması.
5 Ağustos 1716 : Osmanlı ordusunun Varadin’de bozulması ve sadrâzam Silâhdâr Ali Paşa’nın şehîd olması.
18 Ağustos 1717 : Belgrad’ın düşmesi.
9 Mayıs 1718 : Nevşehirli Dâmâd İbrâhim Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
17 Temmuz 1718 : Büyük İstanbul yangını.
21 Temmuz 1718 : Pasarofça andlaşmasının imzalanması.
25 Mayıs 1719 : Üç dakika süren büyük İstanbul depremi.
21 Temmuz 1719 : İstanbul’da Gedikpaşa semtini kül eden büyük yangının çıkması.
9 Temmuz 1723 : Gürcistan’da Tiflis ve Gori’nîn fethi.
15 Ekim 1723 : Kirmanşâh’ın fethi.
6 Mayıs 1724 : Hoy kalesinin fethi.
31 Ağustos 1724 : Hemedan’ın fethi.
3 Ağustos 1725 : Tebriz’in fethi.
4 Eylül 1725 : Gence’nin fethi.
6 Eylül 1725 : Hurremâbâd’ın fethi.
16 Aralık 1727 : İbrâhim Müteferrika matbaasının işlemeye başlaması.
4 Ekim 1727 : Hemedan sulhu.
27 Temmuz 1729 : İstanbul’da büyük yangın.
28 Eylül 1730 : Patrona Halil isyânı.
2 Ekim 1730 : Sultan üçüncü Ahmed’in pâdişâhlıktan çekilmesi.

22. PADİŞAH 2. MUSTAFA (1695 – 1703)

https://www.youtube.com/watch?v=XfI7m1UDz58&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=15

22. PADİŞAH 2. MUSTAFA (1695 – 1703)
II. Mustafa (1695 – 1703)
Sultan İkinci Mustafa, 6 Şubat 1664 günü, İstanbul’da dünyaya geldi. Babası Sultan Dördüncü Mehmed, annesi Emetullah Rabia Gülnuş Sultan’dır. Annesi Girit asıllıdır. Kuvvetli bir ilim tahsili yaptı. Tahta geçtiğinin üçüncü günü yapacağı işleri anlatan bir hatt-ı hümâyûn yayınladı. Yazısında: “Zevk, sefa ve rahatı kendimize haram eylemişizdir” diyordu. Yine vezirlerinden birine yazmış olduğu yazı şöyledir: “Bana ağırlık ve hazine lâzım değil. Yerine göre kuru ekmek yerim. Vücudumu din uğruna harcarım. Sıkıntının her çeşidine sabrederim. Milletime hizmet tamam olmadıkça, seferden dönmem. Elbette sefere bizzat kendim giderim”.
Erkek çocukları: Birinci Mahmud, Üçüncü Osman, Küçük Ahmed, Hüseyin, Selim, Mehmed, Murad, Osman
Kız çocukları: Ümmügülsüm, Ayşe, Emetullah, Emine, Rukiye, Safiye, Zahide, Atike, Fatma, Zeyneb, Zahide.
II. Mustafa Han Devri Kronolojisi
16 Şubat 1695 : Koyun Adaları zaferi.
2 Mayıs 1695 : Elmas Mehmed Paşa’nın sadârete getirilmesi.
30 Mayıs 1695 : Sultan Mustafa’nın birinci Avusturya seferine çıkması.
18 Eylül 1695 : Donanmanın Zeytinburnu zaferi.
22 Eylül 1695 : Lugos zaferi.
6 Ağustos 1696 : Azak kalesinin düşmesi.
20 Nisan 1696 : İkinci Avusturya seferi.
27 Ağustos 1697 : Olaş zaferi.
17 Haziran 1697 : Üçüncü Avusturya seferi.
11 Eylül 1697 : Amcazade Hüseyin Paşa’nın sadârete getirilmesi.
26 Ocak 1699 : Karlofça andlaşmasının imzalanması.
14 Temmuz 1700 : Osmanlı-Rus barış andlaşması.
21 Temmuz 1700 : Kapdân-ı Derya Mezomorto Hüseyin Paşa’nın vefâtı.
4 Eylül 1702 : Daltaban Mustafa Paşa’nın sadârete getirilmesi.
24 Ocak 1703 : Rami Mehmed Paşa’nın sadârete getirilmesi.
22 Ağustos 1203 : Edirne Vak’ası ve ikinci Mustafa’nın tahttan indirilmesi.

21. PADİŞAH 2. AHMET (1691 – 1695)

https://www.youtube.com/watch?v=UpH_5Sd7ac8&list=PLbDPtAcQxR9KFs7KG-oYZPqGorjvu_5d3&index=16

21. PADİŞAH 2. AHMET (1691 – 1695)
II. Ahmed (1691 – 1695)
Sultan İkinci Ahmed, 25 Şubat 1643 günü, İstanbul’da doğdu. Babası Sultan Birinci İbrahim, annesi Hatice Muazzez Sultan’dır. Terbiyesi ve tahsili ile annesi meşgul oldu. Arapça ve Farsça biliyordu. Orta derecede bir tahsil gördü. Devlet işlerini çok yakından takip eder, hasta bile olsa divan toplantılarına katılırdı.
Sultan İkinci Ahmed, hat sanatında çok ustaydı. Yazı yazma kabiliyeti çok üstün olan Sultan İkinci Ahmed, birçok Kuran-ı Kerim yazdı. Şairlere ve şiire çok düşkündü. Üç yıl yedi ay ondört gün saltanat sürdükten sonra, yakalandığı siroz hastalığından kurtulamayarak 6 Şubat 1695 günü Edirne’de vefat etti. Cenazesi İstanbul’a getirilerek Kanûnî Sultan Süleyman Türbesine defnedildi.
Erkek çocukları: İbrahim, Selim
Kız çocukları: Atike Sultan, Hatice Sultan, Asiye Sultan.
II. Ahmed Han Devri Kronolojisi
19 Ağustos 1691 : Slankamen muhârebesinde Köprülüzâde Fâzıl Mustafa Paşa’nın şehîd olması.
30 Ağustos 1691 : Arabacı Kâdı Ali Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
12 Haziran 1692 : Varat kalesinin Avusturyalılar tarafından alınışı.
2 Ağustos 1692 : Sadrâzam Hacı Ali Paşa’nın Belgrad üzerine yürümesi.
27 Mart 1693 : Bozoklu Bıyıklı Mustafa Paşa’nın sadrâzamlığa tâyini.
12 Eylül 1693 : Belgrad’ın düşman kuşatmasından kurtarılması.
14 Mart 1694 : Sürmeli Ali Paşa’nın sadrâzamlığa getirilmesi.
12 Eylül 1694 : Varadin kuşatması.
21 Eylül 1695 : Sakız kalesinin vire ile (şartlı olarak) Venediklilere teslimi.
6 Şubat 1695 : Sultan İkinci Ahmed Han’ın vefâtı.